Repelsteeltje
Er was eens een molenaar. Hij was arm maar hij had een mooie dochter. Op een keer schepte hij op tegen de koning: "Ik heb een dochter die van stro goud kan spinnen." De koning zei: "Dat is een kunst die mij wel bevalt. Als je dochter zo knap is als je zegt, breng haar dan morgen naar mijn paleis, dan zal ik haar op de proef stellen."
Toen het meisje de volgende dag bij de koning kwam, bracht hij haar een kamer binnen die helemaal vol met stro lag. Hij gaf haar een spinnewiel en zei: "Ga nu maar aan het werk en als je tussen vannacht en morgenochtend dit stro niet tot goud gesponnen hebt, dan moet je sterven." Daarna deed hij de kamer op slot en het meisje bleef alleen achter.
Daar zat nu de arme molenaarsdochter; ze wist echt niet hoe je van stro goud moest spinnen en ze begon te huilen.
Toen ging plotseling de deur open en een klein mannetje stapte naar binnen. Hij sprak: "Goedenavond, meisje, waarom huil je zo?" - "Ach," antwoordde het meisje, "ik moet van stro goud spinnen en dat kan ik niet." Het mannetje zei: "Wat geef je mij, als ik het voor je spin?" - "Mijn halsketting", zei het meisje. Het mannetje nam de ketting aan, ging aan het spinnewiel zitten spon al het stro tot goud.
De koning kwam bij zonsopgang en toen hij het goud zag, was hij erg verbaasd en heel blij; maar hij wou nog meer goud. Hij liet de molenaarsdochter naar een andere kamer brengen die nog veel groter was en vol met stro lag. Hij beval haar ook dat in één nacht tot goud te spinnen. Het meisje wist zich geen raad en huilde.
Toen ging de deur weer open en het kleine mannetje verscheen en sprak: "Wat geef je mij, als ik dit stro voor je tot goud spin?" - "De ring die ik aan mijn vinger draag", antwoordde het meisje. Het mannetje nam de ring aan, ging achter het spinnewiel zitten en toen de ochtend aanbrak, had hij al het stro tot glanzend goud gesponnen.
De koning was heel blij toen hij het zag, maar hij had nog steeds niet genoeg goud en hij liet de molenaarsdochter naar een nog grotere kamer vol met stro brengen en hij: "Hiervan moet je deze nacht nog goud spinnen - lukt je dat, dan zal ik met je trouwen."
Toen het meisje alleen was, kwam het mannetje voor de derde keer en sprak: "Wat geef je mij als ik deze keer nog voor je spin?" - "Ik heb niets meer dat ik je zou kunnen geven", antwoordde het meisje. "Beloof me dan je eerste kind als je koningin wordt." Het meisje zag geen andere oplossing en ze beloofde het mannetje wat hij vroeg en in ruil daarvoor spon het mannetje nog eenmaal het stro tot goud.
Toen 's morgens de koning kwam en alles vond zoals hij gewenst had, trouwde hij met haar en de mooie molenaarsdochter werd koningin.
Na een jaar bracht ze een mooi kind ter wereld en ze dacht helemaal niet meer aan het mannetje. Toen kwam het plotseling haar kamer binnen en sprak: "Geef mij nu wat je beloofd hebt." De koningin schrok hevig en bood het mannetje alle schatten van het koninkrijk aan, als hij haar het kind wilde laten houden. Maar het mannetje sprak: "Nee, ik heb liever iets wat leeft dan alle schatten van de wereld." Toen begon de koningin zo te huilen dat het mannetje medelijden met haar kreeg. "Drie dagen zal ik je de tijd geven", sprak hij, "als je in die tijd mijn naam te weten komt, mag je je kind houden."
De hele nacht dacht de koningin na over alle namen die ze ooit gehoord had en ze stuurde een bode door het hele land om te vragen wat er nog meer voor namen waren. Toen het mannetje de volgende dag kwam noemde ze alle namen op die ze kende, maar bij iedere naam zei het mannetje: "Zo heet ik niet."
De tweede dag liet ze in de buurt navragen hoe de mensen daar heetten en noemde voor het mannetje de meest ongewone en vreemde namen op: "Heet je misschien Ribbenbeest, of Schapekuit, of Snorrepoot?" Maar hij antwoordde steeds: "Zo heet ik niet."
De derde dag kwam de bode weer terug en vertelde: "Ik heb geen enkele nieuwe naam kunnen vinden. Maar toen ik aan het eind van het bos de hoek omsloeg en langs een hoge berg kwam, zag ik een huisje. Voor dat huisje brandde een vuur en om het vuur sprong een heel gek mannetje. Hij danste op één been en riep:
"Ik ben zo blij dat niemand weet, dat ik Repelsteeltje heet!"
Je kunt wel begrijpen hoe blij de koningin was, toen ze die naam hoorde en toen het mannetje binnenkwam en vroeg: "Nou koningin, hoe heet ik?", vroeg ze eerst: "Heet je Jan?" - "Nee." - "Heet je dan Piet?" - "Nee." - "Heet je soms Repelsteeltje?" - "Dat heeft de duivel je verteld!", schreeuwde het mannetje en hij stampte van woede zo hard op de grond dat hij door de vloer zakte.
|
Rumpelstiltskin
Once upon a time, there was a miller. He was poor but he had a beautiful daughter. Once he was bragging to the king: I've got a daughter who can spin gold from straw. The king said: "That is an art that I appreciate. If your daughter is as smart as you say she is, bring her to my palace tomorrow and I will put her to a test.
When the girl visited the king the next day, he took her to a room that was completely filled with straw. He gave her a spinning wheel and said: "Now, just get to work and if you haven't spun this straw into gold by tomorrow morning, you will have to die." After that, he closed the door and the girl was left alone.
There she sat, the poor millers' daughter; she really didn't know how to spin gold from straw and she started to cry.
Suddenly, the door opened and a little man entered the room. He said: "Good evening girl, why are you crying?" - "Oh," answered the girl, "I have to spin gold from straw, but I am not able to do that." The little man said: "What will you give me, if I spin it for you?" - "My necklace", the girl said. The little man took the necklace, sat behind the spinning wheel and spun gold from the straw.
The king arrived at dawn and when he saw the gold, he was very surprised and very happy; but he wanted more gold. He had her taken to another room that was even bigger and full of straw. He ordered her to spin that into gold in one night too. The girl didn't know what to do and cried.
Then, the door opened again and the little man appeared and spoke: "What will you give me, if I spin this straw into gold for you?" - "The ring I wear on my finger", the girl replied. The man accepted the ring, sat behind the spinning wheel, and when the morning came, he had spun al the straw into shining gold.
The king was very happy when he saw it but he still didn't have enough gold and he had her taken to an even bigger room full of straw and said: "You have to spin gold from this this night - if you succeed, I will marry you."
When the girl was alone, the little man came for the third time and spoke: "What will you give me, if I spin it for you this time?" - "I've got nothing left to give you", the girl replied. "Then, promise me your first child when you are queen." The girl didn't see another way out and she promised the little man what he requested and in return, he, once again, spun the straw into gold.
When in the morning, the king arrived and found everything like he had wished, he married her and the beautiful miller's daughter became queen.
After a year, she gave birth to a beautiful child and she wasn't thinking about the little man anymore. Then, suddenly, he entered her room and spoke: "Now give me what you promised." The queen was startled and offered the man all the treasures of the kingdom if he would let her keep the child. But the little man spoke: "No, I'd rather have something alive than all the treasures of the world." Then, the queen started to cry so hard, that the man pitied her. "I'll give you three days", he said, "if you find my name within that time, you can keep your child."
During the whole night, the queen was thinking about all names she had ever heard and she sent a messenger out through the entire country to ask what other names there were. When the little man came the next day, she mentioned all names she knew, but with every name the man said: "That's not my name."
The second day, she ordered an enquiry in the neighbourhood about the names people had and she gave the little man the strangest names: "Maybe your name is Ribbenbeest or Schapekuit or Snorrepoot?" But every time, he replied: "That's not my name."
The third day, the messenger came back and reported: "I haven't found any new names. But when I had turned around the corner at the end of the woods and had passed a mountain, I saw a little house. In front of that house, there was a fire and around the fire, a weird little man was jumping. He was dancing on one leg and shouted:
"I'm so glad that nobody knows my name is Rumpelstiltskin!"
You can imagine how happy the queen was, when she heard that name and when the little man entered and asked: "Well, tell me queen, what is my name?", she first asked: "Is your name Jan?" - "No" - "Is your name Piet?" - "No." - "Perhaps, your name is Rumpelstiltskin?" - "The devil must have told you that!", shouted the little man and in his rage, he stamped on the floor so hard that he fell trough the floor.
Translation by Joke Kalisvaart.
|
Questions?