The Dutch Grammar Podcast :: audio :: conversation: phone call

how you can help

You are here: audio > podcast #19

Questions?
Visit our forum!

Podcast #19

The grammar reference is also available in other languages

Voices: Bieneke Berendsen, Joke Kalisvaart, EetSmakelijk, An De Potter , duration: 9 min 16 sec

Aflevering #19

Hallo! Welkom en een goede dag allemaal.

Er zijn inmiddels ruim twee maanden verstreken sinds de vorige podcast.
Hoog tijd dus voor een nieuwe aflevering!

Vandaag ga je luisteren naar een gedicht, geschreven en voorgedragen door onze enige, echte EetSmakelijk uit Canada.

An De Potter van het Taleninstituut Open Context in Brussel leest ook een gedicht voor.

We hebben ook iets nieuws. Vanaf nu ga je in elke aflevering luisteren naar een Nederlands spreekwoord. Dit was een idee van ons forumlid Dora. Het is de bedoeling dat je het spreekwoord raadt.
Waarschijnlijk geen gemakkelijke opgave!

Maar laten we beginnen met een paar uitspraakoefeningen.

Uitspraakoefeningen

Je gaat nu luisteren naar een aantal lastige woorden en zinnen. Je krijgt steeds de tijd om het woord of de zin te herhalen.

[Stem: Bieneke]
1. de ui
2. thuis
3. ruig
4. het fruit
5. de uien
6. huilen
7. ruiken
8. luieren
9. huiveren
10. tuimelen

[Stem: Joke]
Als ik uien ruik, moet ik huilen.

[Stem: Bieneke]
1. uw
2. de duw
3. schuw
4. het uwe
5. huwen
6. duwen
7. het huwelijk
8. gruwelijk
9. gehuwd
10. de luwte

[Stem: Joke]
Is dit uw boek? Dit boek is het uwe.

Spreekwoorden en gezegden

Raad het spreekwoord of het gezegde. De zin staat niet in de geschreven tekst vermeld. Je hoort de zin twee keer. De oplossing hoor je in de volgende podcast.
Welk spreekwoord of welk gezegde bedoelen we?

.................................................

Gedicht

[En] zoals beloofd aan het begin van deze aflevering, volgt nu een gedicht van EetSmakelijk.

[Stem: EetSmakelijk]

Gedicht

Je bent een heel oude boom
De oudste boom die ik ken
Toen je een klein boompje was, hoe vond je het leven...?
Ik weet niet meer wat ik wil zeggen
Mijn gedachten zijn te moeilijk om uit te leggen
Ik wil nog eens bij jou staan
In de mooie stilte van het bos
Daar werd ik nooit boos
Daar was ik nooit bang
Maar ik moest weg
En ik stond op een strand
Ik luisterde naar de zee
En naar de wind
Er zit zoveel water in de zee
Mijn gedachten werden nog eens luid
Geen stilte meer
Maar ik hou van jou, mijn lieve zee
Je water, je zout, ik hou van jou, mijn grote zee
Ik wilde een hele dag op je strand staan
Maar ik moest weg
Weg, weg, altijd moet ik weg
Waarom moet ik zeggen vaarwel, tot ziens?
Wanneer mag ik je nog eens zien?
Nu zit ik hier
Maar lig ik ook daar
In het bos
Op dat strand
Want ik hou van jullie
En soms doet die liefde veel pijn
Als ik alleen ben
Maar jullie zijn ook hier
Met mij!
Als ik daar lig, zijn jullie dan ook hier bij mij?
O, nu word ik zo blij!
Ik hoef nooit meer verdrietig te zijn
Want ik heb jullie
Mijn oude boom, mijn strand en mijn zee
Altijd in mijn gedachten, altijd in mijn hart
Ik kan altijd die mooie stilte vinden
Ik kan zo makkelijk die wind en dat water horen
Nooit meer hoef ik weg te gaan
En nooit meer hoef ik alleen te staan.

Geschreven door EetSmakelijk

En nog een gedicht

[Stem: An De Potter]

Belangrijk

Het is maar goed dat we onszelf belangrijk vinden.
Als het eens niet zo was, waar moest het dan wel heen!
Och och, we hoeven er geen doekjes om te winden:
Dan stortte werkelijk de maatschappij ineen.

Want stel u voor dat we onszelf ineens eens zagen
zoals de anderen ons zien. Hoe zou dat zijn?
Dat was afschuwelijk! Dat was niet om te dragen!
We wierpen ons waarschijnlijk voor de dieseltrein.

Ofwel, we zouden ons in ’t kolenhok verschuilen.
Geen mens zou nog meer geloven in zijn werk.
Meneer hiernaast zou in de gang gaan zitten huilen:
‘Ik ben een vlerk....ik ben een nietsnut en een vlerk...’

En al de grote directeuren van bedrijven
gingen beschaamd en heel verdrietig naar hun bed;
ook de politici... ze zouden binnen blijven,
de ambtenaren kropen achter het buffet.

Geen enk’le spreker zou nog één keer durven spreken,
geen enk’ le chef zou ooit een chef meer durven zijn,
geen enk’le predikant zou ooit meer kunnen preken,
De boel lag stil, volledig stil op elk terrein.

Gelukkig zijn we niet op die manier ontluisterd.
Wat is het eigenlijk toch prachtig ingericht,
dat de natuur ons stuk voor stuk heeft ingefluisterd:
vergeet het niet, je bent een mens van groot gewicht.....

Geschreven door Annie M.G. Schmidt (uitg. Querido)

Dat was An De Potter met een gedichtje van Annie M.G. Schmidt.

Bedankt voor het luisteren en tot de volgende keer!

Episode #19

Hello! Welcome and a good day to you all.

Meanwhile, more than two months have passed since the last podcast.
About time for a new episode!

Today, you are going to listen to a poem written and read to you by our one and only EetSmakelijk from Canada.

An De Potter from Language Institute Open Context in Brussels will also read a poem.

We also have something new. From now on, in every episode, you will listen to a Dutch proverb. This was an idea of our forum member Dora. The purpose is for you to guess the proverb.
Probably not an easy task!

But let's get started with a few pronunciation drills.

Pronunciation drills

You are now going to listen to a few difficult words and phrases. You will be given some time to repeat the word or phrase.

[Voice: Bieneke]
1. the onion
2. at home
3. rough
4. the fruit
5. the onions
6. to cry
7. to smell
8. to be lazy
9. to shiver
10. to tumble

[Voice: Joke]
If I smell onions, I have to cry

[Voice: Bieneke]
1. your (formal)
2. the push
3. shy, scared
4. yours
5. to marry
6. to push
7. the marriage
8. horrible
9. married
10. the lee(side), the shelter

[Voice: Joke]
Is this your book? This book is yours (formal).

Proberbs and sayings

Guess the proverb or the saying. The phrase is not mentioned in the writtent text. You will hear the phrase two times.The solution will be given in the next podcast.
Which proverb or saying do we mean?

.................................................

Poem

[And] as promised at the beginning of this episode, you will now hear a poem of EetSmakelijk.

[Voice: EetSmakelijk]

Poem

You are a very old tree
The oldest tree that I know
When you were a little tree, how did you find life?
I don't know what I want to say anymore
My thoughts are too difficult to explain
I want to stand beside you again
In the beautiful stillness of the wood
I never got angry there
I was never afraid there
But I had to leave
And I stood on a beach
I listened to the sea
And to the wind
There is so much water in the sea
My thoughts became loud again
No more silence
But I love you, my dear sea
Your water, your salt, I love you, my big sea
I wanted to stand on your beach for a whole day
But I had to leave
Leave, leave, why do I always have to leave
Why must I say farewell, goodbye?
When may I see you again?
Now I sit here
But I also lie there
In the wood
On that beach
Because I love you
And sometimes that love hurts a lot
When I am alone
But you are also here
With me!
If I am there, then are you also here with me?
Oh, now I am getting so happy
I never have to be sad anymore
Because I have you
My old tree, my beach and my sea
Always in my thoughts, always in my heart
I can always find that beautiful stillness
I can so easily hear that wind and that water
I never have to leave anymore
I never have to stand alone anymore.

Written by EetSmakelijk

And another poem

[Voice: An De Potter]

Important

It is only good that we find ourselves so important.
If that were not the case, what would that lead to!
No really, we do not have to beat around the bush:
Then, the entire society would virtually collapse.

For imagine that we suddenly viewed ourselves the way others view us. What would that be like?
That would be horrible! That would be unbearable!
We would probably throw ourselves in front of the diesel train.

(Either that) or we would hide inside the coalhoase.
No sole would believe in his job anymore.
The man next to me would sit down in the hall and start to cry::
‘I am a brat ....I am a wretch and a brat...’

And all the big companies' executives
would go to bed ashamed and very sad;
the politicians too... they would stay inside,
the civil servants would crawl behind the buffet.

No single speaker would ever dare to speak again,
no single chef would ever dare to be a chef again,
no single preacher would ever dare to preach again,
The whole thing would stand still, completely still in every field.

Fortunately, we have not been tarnished this way.
How wonderfully designed it all really is,
that nature has whispered into the ears of each and every one us:
Bear in mind, you are a person of great importance.....

Written by Annie M.G. Schmidt (publ. Querido)

That was An De Potter with a poem of Annie M.G. Schmidt.

Thank you for listening and 'till next time!