"Zoek de chef" (a Dutch column by a German reporter)

From zure haring en broodje kroket to frieten en pralines. From fietsen and Koninginnedag to schaatsen and de Gentse Feesten. Here, you can ask questions about anything related to the Dutch or Flemish culture or share your experience with others.

"Zoek de chef" (a Dutch column by a German reporter)

Postby BrutallyFrank » Wed Apr 25, 2007 11:29 am

Zoek de chef

Het zijn maar een paar centen, maar ze zijn belangrijk. Onlangs heb ik bij de kassa van de supermarkt de centen uit mijn beurs bij elkaar gegrist terwijl de zichtbaar nerveuze klanten in de rij stonden te wachten. De caissière heb ik precies 18,76 euro betaald. "Wij ronden af", kreeg ik te horen. Sorry, beste Nederlanders in de rij voor de kassa! Ik kom uit Duitsland - en daar betaal je gepast, tot op de laatste cent. Het zijn maar een paar centen, maar ze maken precies duidelijk wat het verschil is tussen Duitsers en Nederlanders. In Duitsland pietje-precies, beleefd en gedistantieerd gedrag, in Nederland overheersen losse omgangsvormen en informele kameraadschappelijkheid. Daartussen liggen geen werelden, maar slechts 120 kilometer van Düsseldorf naar Maastricht.
Het onderscheid begint al bij het 'U' tijdens het kennismakingsgesprek. Als Duitse spreek ik mijn chef op de redactie natuurlijk met U aan. Zo hoort zich dat als beleefd-gedistantieerd mens. Maar kameraadschappelijke Nederlanders gedragen zich niet zo. Hier is het direct jij en jou. Alleen oudere mensen spreek je met U aan. Maar wanneer is men 'ouder'? En wie is eigenlijk de chef? In Duitsland draagt hij een pak, das en zegt wat er moet gebeuren. Gemakkelijk te herkennen. Maar die Nederlanders zijn zo losjes dat je de eerste dag op iedere nieuwe redactie het spelletje 'zoek de chef' moet spelen. Hier draagt niemand een pak en das en niemand beslist wat er gebeurt.

Er is slechts één zaak waar de Nederlanders pietje-precies in zijn: de afvalscheiding. Je hebt groene bakken voor groente, fruit en tuinafval en rode zakken, zakken met speciale opschriften, een papierophaaldienst en plastic afval.
Mijn Canadese medebewoonster heeft mij het systeem verklaard in ons gemeenschappelijk appartement in het guesthouse van de Universiteit Maastricht. Anders verlies je als buitenlander snel het overzicht. Ik heb Sam op een zondagmiddag leren kennen toen ik met een grote koffer in de hand de deur van het appartement opende en haar met een grote portie nasi goreng aan de keukentafel aantrof. Sam wist niet dat ik kwam. De Nederlanders zijn ook als het gaat om het aanmelden van een nieuwe bewoner veel nalatiger. Nederlands spreken doet ze na acht maanden nauwelijks. En dat is niet alleen haar eigen schuld. De Nederlanders spreken hun vreemde talen. Wie als Duitser in de bakkerij een 'broodje' bestelt, wordt direct aan zijn accent herkend. "Dunkel oder hell?" Hoe moet je dan Nederlands leren? Toch heb ik direct twee woorden me eigen gemaakt: "Effe kijke". Die uitdrukking neem ik mee naar Duitsland. En hopelijk ook een beetje van het losse gedrag.

Tina Stockhausen
(28 jaar, is redacteur van de Rheinische Post en nam de afgelopen twee maanden deel aan de Duits-Nederlandse journalistenuitwisseling. Ze spreekt en schrijft Nederlands)

Dagblad De Limburger: woensdag 25 april 2007



Opmerking:
Toch heb ik direct twee woorden me eigen gemaakt: "Effe kijke".

Ik vind dat een kromme zin. Het was beter geweest om te schrijven: Toch heb ik me direct ...
"Moe nie worrie nie, alles sal reg kom" (maar hy het nie geseg wanneer nie!)

Image
User avatar
BrutallyFrank
Global moderator
 
Posts: 536
Joined: Fri Apr 20, 2007 3:47 pm
Location: Eijsden-Margraten
Country of residence: Netherlands
Mother tongue: Dutch (Netherlands)
Second language: English
Third language: German
Fourth language: French
Gender: Male

Return to Dutch and Flemish culture

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest