Wolken

[manustone]

Wolken
Clouds

De hemel was blauw en het licht van de zon maakte de wolken schijnheid, als parelen.
The sky was blue and the light of the sun made the clouds shining, like pearls.

De wit grote wolk was bij drie kleine wolken gevolgd, de grote wolk was de moeder van de drie; ze was verdrietig.
The white big cloud was followed by three small clouds, the big cloud was the mother of the three; she was sad.

“Waarom ben je verdrietig, mamma?” zei een van de drie.
“Why are you sad, mum?” said one of the three.

“Het is lange tijd die ik niet je vader heb gezien. Ik heb hem wat maand geleden gezien, maar de wind heeft hem ver van mij meegenomen. Ik had niet de tijd dag hem te zeggen, die hij al aan de kanten van het land was” zei de moeder.
“It’s long time that I don’t see your father. I’ve seen him some month ago, but the wind has taken him away far from me. I didn’t have the time to say goodbye to him, that he already was at the borders of the land” said the mother.

De drie kleine wolken werd verdrietig, gezien hun moeder, dus ze badden om elke avond de wind gevragen hem hun ouders te ontmoeten.
The three small clouds became sad, seeing their mother, so they prayed every evening the wind asking him to meet their parents.

Een dag, eindelijk, terwijl were ze zich in de zee teruggekaatst, ze hoorde aangekomen de wind en zag hun vader bij ver. De moeder was blij hem te zien, ze ging ontmoeten hem, ze nam hem aan en samen leit zich los in traanen van blijheid gevallen op het land die meer mooi dan voor bloemde.
A day, finally, while they were reflected in the sea, they heart arriving the wind and saw their father by far. The mother was happy to see him; she went meeting him, she embraced him and together released themselves in tears of happiness falling on the land that flowered more beautiful than before.

De kleine wolken had beide de ouders te verliezien, dus besluitten ze om samen te meedoen en een grote wolk te maken. Ze were zo verdrietig dat ze kon niet om gehuil te stoppen.
The small clouds had lost both the parents, so they decided to join together and to form a biger cloud. They were so sad that they weren’t able to stop crying.

De volgend dag een allene wolk voorbijging en gezien hun alleen nam de drie wolken met zich. Eindelijk, de drie kleine wolken voelde gehouden van een vriend en ze hield samen blij van de rest hun leven.
The following day a solitary cloud passed by and seeing them alone took the three clouds with itself. Finally, the three small clouds felt loving of a friend and they lived together happy for the rest their life.

[Ome Jorge]

Wolken
Clouds

De hemel was blauw en het licht van de zon liet de wolken schijnen als parels.
The sky was blue and the light of the sun made the clouds shining, like pearls.

De witte grote wolk werd door drie kleine wolken gevolgd, de grote wolk was de moeder van de drie; ze was verdrietig.
The white big cloud was followed by three small clouds, the big cloud was the mother of the three; she was sad.

“Waarom ben je verdrietig, mamma?” zei een van de drie.
“Why are you sad, mum?” said one of the three.

“Ik heb je vader al lang niet gezien. Ik heb hem een paar maanden geleden gezien, maar de wind heeft hem ver van mij weggebracht. Ik had niet de tijd om dag tegen hem te zeggen, omdat hij al aan de kant van het land was” zei de moeder.
“It’s long time that I don’t see your father. I’ve seen him some month ago, but the wind has taken him away far from me. I didn’t have the time to say goodbye to him, for he already was at the borders of the land” said the mother.

Toen zij hun moeder zagen werden werden de drie kleine wolken verdrietig, gezien hun moeder, dus ze baden elke avond tot de wind voor een ontmoeting met hun ouders.
The three small clouds became sad, seeing their mother, so they prayed every evening the wind asking him to meet their parents.

Op een dag, terwijl ze in de zee weerspiegeld werden, hoorden zij de wind aankomen en zagen zij hun vader van veraf. De moeder was blij hem te zien, ze ging hem ontmoeten , ze omarmde hem en samen barstten zij uit in tranen van geluk die vielen op het land dat mooier dan ooit bloeide.
A day, finally, while they were reflected in the sea, they heart arriving the wind and saw their father by far. The mother was happy to see him; she went meeting him, she embraced him and together released themselves in tears of happiness falling on the land that flowered more beautiful than before.

De kleine wolken had beide ouders verloren, dus besloten ze om samen te werken en een grotere wolk te maken. Ze waren zo verdrietig dat ze niet konden stoppen met huilen.
The small clouds had lost both the parents, so they decided to join together and to form a bigger cloud. They were so sad that they weren’t able to stop crying.

De volgende dag kwam een solitaire wolk voorbij en toen hij hen daar zo alleen zag nam hij de drie wolken met zich mee. Uiteindelijk voelden de drie kleine wolken liefde van een vriend en ze leefden nog lang en gelukkig.
The following day a solitary cloud passed by and seeing them alone took the three clouds with itself. Finally, the three small clouds felt loving of a friend and they lived together happy for the rest their life.

Hi Manustone,

This is a nice story to read. I can understand it very well, but your sentences are very complicated. The use of subclauses is very dificult and I would suggest to make shorter sentences. I did not use the checking codes everywhere, because there were more than one type of mistake in the same place. You can avoid this by making short sentences. I think in this way, you will probably learn more from your mistakes. But finally, again, a very good story! When do you write the next one?

Dit is een leuk verhaal om te lezen. I kan het goed begrijpen, maar je zinnen zijn erg moeilijk. Het gebruik van bijzinnen is erg moeilijk en ik zou voorstellen om kleinere zinnen te maken. Ik heb de correctiecode niet overal gebruikt, omdat er meerdere foutjes in dezelfde zin zaten. Je kunt dit voorkomen door kortere zinnen te maken. Ik denk, dat wanneer je dat doet, je misschien meer kunt leren van je fouten. Maar, nogmaals, een erg leuk verhaal. Wanneer schrijf je het volgende?

OJ

[manustone]

Hi OJ!
Thank you very much for your advices and for you time!!!
Do you really like my stories? Right now I am thinking about what to write in next blog! This time probbaly the next one will be a little bit more serious than this last..I promise at least short sentences!

Anyway I really appreciated these words of apreciation!

Kind Regards
Ciao ManuSTone

[Grytolle]

Practicing hard sentences is the key to learning hard sentences, but don't do it before you know the simple ones

[AppelstroopIsLekker]

Heb je ooit het liedje van Spinvis gehoord dat "begagedrager" heet?

Ik dacht eraan toen ik je verhaal aan het lezen was.