Hoewel de meeste zelfstandige naamwoorden een meervoud hebben op -en, zijn er ook veel met een meervoud op -s.
De formule voor dit meervoud is:
zelfstandig naamwoord + s
Voorbeelden van zelfstandige naamwoorden met een meervoud op -s:
| de tafel
| de tafels
|
| de computer
| de computers
|
| de tovenaar
| de tovenaars
|
Apostrof
Als een zelfstandig naamwoord eindigt op een enkele klinker kun je niet zomaar een -s toevoegen. Een enkele, open klinker is tenslotte een lange klinker. Als we gewoon een -s zouden toevoegen, zou de klinker veranderen in een (gesloten) korte klinker. Om de klinker lang te houden, voegen we een apostrof toe:
| de auto
| de auto's
|
| het menu
| de menu's
|
| het programma
| de programma's
|
Een enkele e aan het eind van een woord is een uitzondering op deze regel, omdat dit altijd een stomme e is, geen lange klinker. Door een -s toe te voegen, verandert er niets aan de uitspraak van de stomme e.
| het gebergte
| de gebergtes
|
| de gewoonte
| de gewoontes
|
| de boete
| de boetes
|
N.B. Het is niet nodig om te corrigeren voor harde en zachte medeklinkers. Een f blijft een f en een s blijft een s.
Nu vraag je je waarschijnlijk af, waarom we twee verschillende uitgangen nodig hebben voor het meervoud. We hadden al -en en dat werkt prima. Zoals het geval is met wel meer eigenschappen van taal, is er geen goede reden voor dit dubbele meervoud. Het zou veel makkelijker zijn als we maar één uitgang hadden. Maar aangezien de twee soorten meervoud bestaan, laten we maar eens kijken welke woorden een meervoud hebben op -en en welke op -s.